Nie wiem, jak masz na imię.

Nie wiem, gdzie mieszkasz.

Nie wiem, czy już kiedyś mnie szukałeś.

Ale ja całe swoje krótkie życie czekam właśnie na Ciebie…

Mam pięć miesięcy i jestem tylko małym, burym, pręgowanym kotkiem.

Tylko że moje serce jest dużo większe ode mnie.

Kiedy pojawia się człowiek, biegnę za nim.

Kiedy siada — jestem obok. Kiedy wyciąga rękę — wtulam się, jakbym właśnie znalazł swoje miejsce na świecie.

Nie umiem powiedzieć, że się boję, że tęsknię, że chciałbym mieć kogoś tylko dla siebie.

Więc po prostu idę za człowiekiem.

Krok w krok.

Może dlatego, że gdzieś we mnie wciąż jest nadzieja, że któregoś dnia ten człowiek się odwróci i powie:

„Chodź, Ambroży. Już nie musisz nigdzie za mną chodzić.

Od dzisiaj idziesz ze mną do domu.”

Chciałbym być czyimś ukochanym kotem.

Tym, który śpi obok.

Tym, który przychodzi się przytulić.

Tym, którego ktoś szuka wzrokiem, kiedy wraca do domu.

Jestem dwukrotnie zaszczepiony, odrobaczony i zaczipowany.

Ale najbardziej chciałbym dostać coś, czego żadna książeczka zdrowia nie potrafi wpisać.

Swojego człowieka.

Bo pięciomiesięczny Ambroży ma już wszystko, żeby kochać.

Tylko jeszcze nie ma kogoś, kogo będzie mógł kochać całe swoje kocie życie 💔

Kontakt

Ola 666610062