Babunia Luna… 💔

Nie da się o niej napisać bez ścisku w gardle.

Kiedy trafiła do naszego schroniska, wyglądała jak kotka, o której świat już zapomniał.

Koszmarnie zaziębiona.

Zaśliniona, cierpiąca od chorych, gnijących ząbków.

Jej ciało było jednym wielkim kołtunem — brudnym, ciężkim, jakby nosiła na sobie całe swoje trudne życie.

Była cicha. Zmęczona.

Jakby nie prosiła już o nic.

A potem przyszła opieka. Leczenie. Czas.

I Luna powoli zaczęła wracać do życia.

Dziś to zupełnie inna kotka.

Z miękką, piękną, puchatą sierścią.

Bez bólu, bo ząbki zostały usunięte.

Z małym, stale wysuniętym języczkiem — uroczym znakiem po tym, co przeszła.

Jakby los zostawił jej pieczątkę: „przetrwałam”.

Z innymi kotami żyje spokojnie, w zgodzie.

A jej apetyt… ach, jej apetyt 💔

Babunia je z takim zapałem, jakby chciała nadrobić wszystkie dni, w których była głodna, chora i samotna.

Luna nie szuka cudów.

Nie marzy o wielkim domu.

Marzy o ciszy. O bezpieczeństwie.

O jednym człowieku, który powie:

„Już jesteś u siebie.”

Luna

• zaszczepiona

• odrobaczona

• FIV / FeLV ujemne

Kontakt:

Ola – 666 610 062