Cześć, mam na imię Mars 💔

Podobno koty są niezależne.

Takie, które chodzą własnymi ścieżkami i nie potrzebują człowieka do szczęścia.

Ja chyba urodziłem się trochę inaczej.

Bo ja człowieka kocham całym sobą.

Mogę siedzieć na rękach godzinami.

Mogę wtulać się bez końca. Uwielbiam głaskanie, mizianie po brzuszku i ten moment, kiedy czuję, że jestem dla kogoś ważny.

Ale moje serce jest na tyle duże, że mieści się w nim nie tylko miłość do ludzi.

Kocham też inne koty — i koteczki, i kocurki.

Nie szukam konfliktów, nie walczę, nie obrażam się na świat.

Po prostu chcę być obok.

Razem.

Trafiłem do schroniska spod cmentarza.

Nie wiemy, co wydarzyło się wcześniej, ale jedno zostało ze mną na zawsze — stary uraz i uszkodzony nerw promieniowy w przedniej łapce.

Trochę przez to kuśtykam.

Ale wiecie co?

Dla mnie to naprawdę nie jest problem.

Nadal chodzę, przytulam się, mruczę i cieszę każdym dniem tak, jakby życie nigdy mnie nie skrzywdziło.

Jestem zaszczepiony, odrobaczony i zaczipowany. Przede mną jeszcze tylko kastracja.

I bardzo marzę o domu.

Nie idealnym. Nie perfekcyjnym.

Po prostu takim, w którym ktoś spojrzy na mnie i zrozumie, że czasem najbardziej wyjątkowe serca biją w tych trochę połamanych ciałkach.

Bo ja nie potrzebuję czterech idealnych łap, żeby kochać najbardziej na świecie 💔

Kontakt

Ola 666610062