KTOŚ MUSI WRESZCIE USŁYSZEĆ TEN PŁACZ!

Bo Rudzik nie potrafi jeszcze powiedzieć, czego potrzebuje.

Ma dopiero cztery tygodnie.

Potrafi tylko płakać, kiedy człowiek odchodzi.

Potrafi wyciągać maleńkie łapki, kiedy ktoś przechodzi obok.

Potrafi wtulić się w ręce tak, jakby właśnie tam powinien być od początku.

I może właśnie dlatego tak trudno na niego patrzeć.

Bo Rudzik nie powinien być „kotem ze schroniska”.

Powinien być czyimś maleństwem.

Powinien zasypiać pod brodą. Wpychać nos w człowieka. Budzić kogoś o piątej rano. Wchodzić pod koc. Mruczeć tak głośno, że nie da się spać.

Zamiast tego ma klatkę.

Cztery tygodnie życia. I już samotność.

Nie piszemy tego, żeby ktoś się nad nim litował.

Piszemy, bo Rudzik ma przed sobą całe życie — i bardzo chcielibyśmy, żeby nie zaczęło się ono od czekania za kratami.

Jeśli masz w swoim domu miejsce dla takiego maleństwa, zadzwoń!

Niech ktoś wreszcie odpowie na jego wołanie.

Kontakt

Ola 666610062