KROPKA… ach ta nasza Kropeczka… Trafiła do nas wraz z drugim kotem (Pimpusiem) po śmierci właściciela, a było to 21.07.2026. Obydwoje wiekowi, obydwoje bardzo zagubieni… Niestety, nikt z najbliższej rodziny nie był w stanie się nimi zająć. Kropka ma 13 lat, z informacji z domu wiemy, że jest spokojna i lubi leżakować. Taka jest i u nas. Niestety, obydwoje, a Kropka chyba dużo bardziej, odchorowali trafienie do schroniska. Przestali jeść, byli bardzo nieufni – nic dziwnego, to dla nich bardzo trudna sytuacja. Kropeczka jest wrażliwą istotą, długo walczyliśmy o jej apetyt, pomocą okazały się smaczki, które bardzo lubi. Kropka nie jest absolutnie wymagającym kotem – jedzonko, miejsce do spania, trochę głasków i będzie naprawdę szczęśliwa. A głaski lubi – co prawda nie od razu, musimy się wzajemnie zapoznać, ale kiedy nam zaufa, sama nadstawia główkę do smyrania :) Rozczula nas to totalnie! Jest taka wrażliwa, taka krucha… Bardzo brakuje jej domu i choć wiemy, że kolejek do seniorów zupełnie brak, to liczymy, że ktoś się jednak nad nią pochyli. Mile widziany równie spokojny, senioralny dom, oczywiście niewychodzący. Kropka źle znosi zmiany, ale jak już się zaaklimatyzuje w nowym domu, to na pewno z wdzięcznością odsapnie :) Zdjęcie: Anna Kleszcz Opis: Sylwia Zakierska UWAGA! Opis został sporządzony na podstawie obserwacji kota w warunkach schroniskowych. Niektóre zachowania mogą się powielać w domu, inne się ujawniać, a jeszcze inne nie powtórzyć.